عمل كند ، پيش افتد . مردى برخاست و گفت : يا امير المؤمنين ما را از فتنه خبر ده . آيا در اين باب از رسول الله ( صلى اللَّه عليه و آله ) سخنى پرسيده اى فرمود : هنگامى كه اين آيه نازل شد : « آيا مردم پنداشته‌اند كه چون بگويند ايمان آورديم رها شوند و ديگر آزمايش نشوند » ( 1 ) دانستم ، كه تا رسول الله ( صلى اللَّه عليه و آله ) در ميان ماست ، فتنه اى بر ما فرود نيايد . پرسيدم : يا رسول الله ، اين فتنه اى كه خدا از آن خبر داده چيست گفت : يا على ، امّت من بعد از من گرفتار فتنه خواهد شد . گفتم : يا رسول الله ، آيا تو در روز احد كه جماعتى از مسلمانان به شهادت رسيده بودند ، و من شهيد نشده بودم و اين بر من دشوار مىآمد ، مرا نگفتى : بشارت باد تو را كه شهادت در پى توست پيامبر ( صلى اللَّه عليه و آله ) مرا گفت : چنين است كه گويى . در آن هنگام چگونه صبر خواهى كرد گفتم : يا رسول الله ، آنجا جاى صبر نيست ، بلكه جاى شادمانى و سپاسگزارى است . گفت : يا على ، اين مردم فريفتهء داراييهاى خود شوند و از اين كه دين خدا را پذيرفته‌اند بر خداى منت نهند و رحمت او را تمنّا كنند و از خشم او خود را در امان پندارند . با شبهتهاى دروغ و هواهاى سهوآميز ، حرام خدا را حلال شمارند و شراب را نبيد نام نهند و حلال كنند و ربا را عنوان خريد و فروخت دهند . رشوه را هديه خوانند . گفتم : يا رسول الله ، در آن زمان مردم را در چه پايگاهى فرود آرم : از دين برگشتگان يا فريبخوردگان . فرمود ، آنها را در پايگاه فريب خوردگان بنشان .

--> ( 1 ) . سورهء 28 ، آيهء 1 و 2 .